Filozoficznie o filmach (5): "Zabić dziecko"

Zapraszam na piątą odsłonę naszego cyklu „Filozoficznie o filmach”. Tym razem napisałem o dziele „Zabić dziecko” (oryginalny tytuł „Att döda ett barn”), które jest dostępne w serwisie Netflix (link na końcu tekstu). 

 

 

Omawiany obraz to szwedzka etiuda z 1953 roku, wyreżyserowana przez Göstę Wernera. Film trwa zaledwie 9 minut, jest czarno-biały, akcji i dialogów w nim niewiele. Trudno jednak oderwać wzrok od ekranu.

Dzieło ma dosyć nietypową konstrukcję, ponieważ wszechwiedzący narrator już na samym początku zdradza zakończenie. Kolejnymi zdaniami, w sposób bezemocjonalny, przybliża nam bohaterów i opisuje następujące po sobie zdarzenia, które kończą się śmiercią dziecka.

Tragedia dotyka wszystkich: głównie rodzinę ofiary, ale również i sprawcę, który nieumyślnie spowodował wypadek (polski tytuł jest więc niefortunny, bo wskazuje na premedytację kierowcy…). Ich egzystencja będzie od tej pory pełna bólu i cierpienia.

Nierzadko zdarza się, że jedna sytuacja potrafi odwrócić nasze życie. W ciągu jednej sekundy tracimy grunt pod nogami, poczucie bezpieczeństwa. Trwogę mogą w nas wywołać różne doświadczenia: śmierć bliskiej osoby, zdrada, strata pracy, choroba, wojna.

Wątpię, czy można być przygotowanym na całe zło świata. Nie uważam też, że naszym żywotem powinien rządzić strach, którego przejawami będą przesadna ostrożność, nadmierna czujność, pesymizm i brak zaufania.

Z pewnością jednak każdemu przydadzą się pokora i wdzięczność za każdy udany dzień i otrzymane dobro. Tych cech nigdy za wiele.

„Zabić dziecko” nie na wszystkie pytania jest w stanie odpowiedzieć, ale zdecydowanie zmusza do refleksji nad swoją egzystencją. Jeżeli uważamy, że nasze życie jest szczęśliwe, cieszmy się nim. Dobre czasy rzadko trwają wiecznie.

Michał

 

Przydatne linki:

https://www.netflix.com/title/81382065

https://www.filmweb.pl/film/Zabi%C4%87+dziecko-1953-290618

https://www.imdb.com/title/tt0382550/

 

Źródło zdjęcia plakatu:

https://www.themoviedb.org/movie/550293-att-doa-ett-barn

 

Poprzednie części cyklu „Filozoficznie o filmach:

1: „Bliscy nieznajomi”

https://kalokagatiakrakow.blogspot.com/2022/05/filozoficznie-o-filmach-1-bliscy.html

 

2: „Dramatyczny rok”

https://kalokagatiakrakow.blogspot.com/2022/07/filozoficznie-o-filmach-2-dramatyczny.html

 

3: „Jutro albo pojutrze”

https://kalokagatiakrakow.blogspot.com/2022/07/filozoficznie-o-filmach-3-jutro-albo.html

 

4: „Wielki błękit”

https://kalokagatiakrakow.blogspot.com/2022/10/filozoficznie-o-filmach-4-wielki-bekit.html

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

O tkaniu wspólnoty

Obraz
W Krakowie dzieją się rzeczy przeciekawe. Znacie Aptekę Designu? Jeśli nie, to najwyższy czas pojawić się tam, by na własne oczy przekonać się, jak cudnie można zredefiniować miejsce, czerpiąc z jego unikalnego charakteru. W budynku, przy ulicy Kopernika, będącym niegdyś przyszpitalną apteką, powstały przestrzenie, gdzie tworzą się wspólnoty, idee, połączenia. Tutaj funkcjonuje nie tylko rada programowa Slot Art Festiwal z Lubiąża, ale również żywe laboratorium, w którym rozkminia się i testuje projekty społecznie przyjazne i odpowiedzialne. Takim projektem mogą być również wspólnoty! Przekonaliśmy się o tym podczas Warsztatu Tkania Wspólnoty, czyli spotkaniach prowadzonych przez Krzysztofa Słabonia i Ryszarda Kulika w Aptece Designu. Wraz z Michałem i Grześkiem wzięłam udział w trzech dwugodzinnych wydarzeniach warsztatowych, od stycznia do marca. Pierwsze spotkanie rozpoczęło się niemal godzinną rundą, podczas której wszyscy obecni powiedzieli troszkę o sobie – krótko, kim jestem, cz...
Czytaj więcej

Wypełniamy Kwestionariusz Prousta

Obraz
Wczoraj (20 listopada) przypadał Światowy Dzień Filozofii. Zawsze z tej okazji przygotowujemy specjalny tekst. Tym razem bohaterami będziemy my, sami, członkowie Kalokagatii. Chętni z nas wypełnili tak zwany Kwestionariusz Prousta, czyli zestaw pytań na temat naszej osobowości, charakteru, zainteresowań. Formularz powstał jeszcze w XIX wieku we Francji. Na przestrzeni lat zmieniał nieco swoją formę, dodawane były nowe pytania, lepiej oddające ducha współczesności. My przyjęliśmy tradycyjną wersję z lekkimi modyfikacjami (zrezygnowaliśmy z tematów „militarnych”, nie czujemy się w tym aspekcie ekspertami). Zapraszamy do tej zabawy wszystkich. To świetna możliwość lepszego poznania… siebie. A przecież o to w filozofii też chodzi. Ola Główna cecha twojego charakteru? Zachwycanie się, głód wrażeń   Jakie cechy najbardziej cenisz u mężczyzny? Musi być „larger than life 😉” Jakie cechy najbardziej cenisz u kobiety? Spokój  Co wzbudza w tobie obsesyjny lęk? Bezpieczeństwo dzieci...
Czytaj więcej

Zebranie zarządu (22 lutego) – sprawozdanie

Obraz
Cieszy nas ogromnie, że Dyżur Filozoficzny, który organizujemy w każdą ostatnią niedzielę miesiąca w Kawiarni Literackiej o godz. 18.30, coraz mocniej wpisuje się w filozoficzny kalendarz Krakowa. Na ostatnim spotkaniu, 22 lutego, wspólnie dyskutowało 9 osób! Nasz klub reprezentowali Ola, Grzegorz, Marcin i Michał. Razem z nami ponad 3 godziny spędzili Milena, Renata, Antoni, Hubert oraz Krzemir. Debatowaliśmy o wdzięczności. Inspirację zaczerpnęliśmy z analizy obrazu Antoniego. Ujmowaliśmy problem z wielu stron: filozoficznej, psychologicznej, kulturowej, metafizycznej. Odwołaliśmy się też do nauk ścisłych. Wnioski były bardzo interesujące i z pewnością rozszerzyły nasz światopogląd. Korzystając z okazji, zachęcamy do lektury naszego artykułu o wdzięczności. https://kalokagatiakrakow.blogspot.com/2022/12/o-wdziecznosci.html Druga (znacznie krótsza) część spotkania upłynęła na omówieniu spraw organizacyjnych. W Kalokagatii wiele się dzieje, a marzec powinien obfitować w pozytywne i wyj...
Czytaj więcej