Filozoficznie o filmach (3): "Jutro albo pojutrze"

Zapraszam na trzecią odsłonę naszego cyklu „Filozoficznie o filmach”. Tym razem napisałem o dziele „Jutro albo pojutrze”, które jest dostępne za darmo w serwisie TVP (link na końcu tekstu), ale tylko do 19 sierpnia. Zdecydowanie rekomenduję oglądniecie tego obrazu. Zresztą nie tylko ja, ale zachęcają do tego także znawcy kina. Nominacja do Oscarów (w kategorii najlepszy film dokumentalny) oraz kilkadziesiąt nagród z różnych festiwali świadczą o tym najlepiej.

„Jutro albo pojutrze” (oryginalny tytuł „Minding the gap”; polskie tłumaczenie jest więc dosyć swobodne, ale oddaje charakter całości) to amerykański dokument z 2018 roku, wyreżyserowany przez Binga Liu, który jest zarazem jednym z głównych bohaterów filmu.

 


Dzieło opowiada losy przyjaźni trzech mieszkańców miasta Rockford w stanie Illinois, czyli w sławnym „Pasie Rdzy”, regionie o silnym uprzemysłowieniu, obecnie jednak znacznie spauperyzowanym. Film był nagrywany przez 12 lat, dlatego razem z Bingiem (reżyserem), Zackiem i Keirem przechodzimy przez cały okres ich nastoletniego dojrzewania aż do poważnej dorosłości i obowiązków. Obserwujemy, jak zmieniali się oni sami, i ich relacje.

Główną pasją mężczyzn jest jazda na deskorolce, więc większość czasu spędzają na ulicy i w parkach, gdzie ćwiczą swoje umiejętności. Bryluje przystojny Zack, który szybko staje się autorytetem dla nieco młodszych kolegów. Imponuje im pewnością siebie, powodzeniem u kobiet, imprezowym sposobem bycia.

„Jutro albo pojutrze” składa się z wielu scenek kręconych w sposób dosyć amatorski, gdzieś spod ręki. Ten brak profesjonalizmu dodaje jednak autentyczności filmowi, który jest naprawdę wstrząsającym obrazem beznadziei i braku perspektyw milionów młodych Amerykanów.

Socjologiczny portret Stanów Zjednoczonych jest druzgocący i przemawiający do wyobraźni. Rasizm, bezrobocie, przemoc, bieda to tylko najważniejsze punkty z całego katalogu problemów, które dewastują tę sympatyczną krainę. Ale dokument przemawia nie tylko w skali makro, ale też mikro. Dla mnie jest to dzieło o tym, jak w brutalny sposób kończy się młodość, i jak trudno zauważyć czasami ten moment, i jakie to gapiostwo ma konsekwencje.

Teraźniejszość nie stoi bowiem w miejscu. Z każdym kolejnym rokiem Keire i Bing zauważają nowe rysy na wizerunku dawnego idola i zmieniają o nim zdanie. Zack bije swoją partnerkę, nadużywa alkoholu i innych używek, ma konflikt z rodzicami, a sam jest fatalnym ojcem dla swojego dziecka. Nawet w jeździe na deskorolce uczniowie przerośli lokalnego mistrza.

Ten, który jako nastolatek był na czele peletonu, będąc dorosłym, znalazł się na końcu stawki.

Dlaczego? Czy mogło być inaczej? Czy życie niektórych to fatum? Kwestie społeczne pomagają w udzieleniu odpowiedzi, tłumaczą pewne postawy, ale nie rozwiązują całego problemu. Bing i Keire potrafili ciężką pracą i wytrwałością wyjść z tego marazmu.

Polski tytuł „Jutro albo pojutrze” jest metaforą przekładania dorosłości rozumianej jako odpowiedzialność na nieokreśloną przyszłość. W tym przypadku nie ma to jednak w sobie nic z hiszpańskiej maniany, apoteozy życia i radości. Świat przedstawiony w filmie jest ponury, depresyjny, pełen agresji i frustracji. Ale nawet wtedy zawsze tli się nadzieja. W końcu to Ameryka i los da wszystkim bohaterom kolejną szansę.

Dzieło Liu to debiut wyjątkowo dojrzały, poruszający egzystencjalne problemy, zmontowany w niebanalny sposób. Mocny punkt do dyskusji na temat teraźniejszości i przyszłości USA, ale także inspirujący dla każdego człowieka, wchodzącego w dorosłość. Co zrobić, by nie zmarnować swojego potencjału, by być szczęśliwym i uszczęśliwiać innych.

Bardzo polecam!

Michał

 

Przydatne linki:

https://vod.tvp.pl/website/jutro-albo-pojutrze,55400154

https://www.filmweb.pl/film/Jutro+albo+pojutrze-2018-801052

https://www.imdb.com/title/tt7476236/

 

Źródło zdjęcia plakatu: https://www.themoviedb.org/movie/489985-minding-the-gap

 

Poprzednie części cyklu „Filozoficznie o filmach:

1: „Bliscy nieznajomi”

https://kalokagatiakrakow.blogspot.com/2022/05/filozoficznie-o-filmach-1-bliscy.html

 

2: „Dramatyczny rok”

https://kalokagatiakrakow.blogspot.com/2022/07/filozoficznie-o-filmach-2-dramatyczny.html

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

O tkaniu wspólnoty

Obraz
W Krakowie dzieją się rzeczy przeciekawe. Znacie Aptekę Designu? Jeśli nie, to najwyższy czas pojawić się tam, by na własne oczy przekonać się, jak cudnie można zredefiniować miejsce, czerpiąc z jego unikalnego charakteru. W budynku, przy ulicy Kopernika, będącym niegdyś przyszpitalną apteką, powstały przestrzenie, gdzie tworzą się wspólnoty, idee, połączenia. Tutaj funkcjonuje nie tylko rada programowa Slot Art Festiwal z Lubiąża, ale również żywe laboratorium, w którym rozkminia się i testuje projekty społecznie przyjazne i odpowiedzialne. Takim projektem mogą być również wspólnoty! Przekonaliśmy się o tym podczas Warsztatu Tkania Wspólnoty, czyli spotkaniach prowadzonych przez Krzysztofa Słabonia i Ryszarda Kulika w Aptece Designu. Wraz z Michałem i Grześkiem wzięłam udział w trzech dwugodzinnych wydarzeniach warsztatowych, od stycznia do marca. Pierwsze spotkanie rozpoczęło się niemal godzinną rundą, podczas której wszyscy obecni powiedzieli troszkę o sobie – krótko, kim jestem, cz...
Czytaj więcej

Wypełniamy Kwestionariusz Prousta

Obraz
Wczoraj (20 listopada) przypadał Światowy Dzień Filozofii. Zawsze z tej okazji przygotowujemy specjalny tekst. Tym razem bohaterami będziemy my, sami, członkowie Kalokagatii. Chętni z nas wypełnili tak zwany Kwestionariusz Prousta, czyli zestaw pytań na temat naszej osobowości, charakteru, zainteresowań. Formularz powstał jeszcze w XIX wieku we Francji. Na przestrzeni lat zmieniał nieco swoją formę, dodawane były nowe pytania, lepiej oddające ducha współczesności. My przyjęliśmy tradycyjną wersję z lekkimi modyfikacjami (zrezygnowaliśmy z tematów „militarnych”, nie czujemy się w tym aspekcie ekspertami). Zapraszamy do tej zabawy wszystkich. To świetna możliwość lepszego poznania… siebie. A przecież o to w filozofii też chodzi. Ola Główna cecha twojego charakteru? Zachwycanie się, głód wrażeń   Jakie cechy najbardziej cenisz u mężczyzny? Musi być „larger than life 😉” Jakie cechy najbardziej cenisz u kobiety? Spokój  Co wzbudza w tobie obsesyjny lęk? Bezpieczeństwo dzieci...
Czytaj więcej

Zebranie zarządu (22 lutego) – sprawozdanie

Obraz
Cieszy nas ogromnie, że Dyżur Filozoficzny, który organizujemy w każdą ostatnią niedzielę miesiąca w Kawiarni Literackiej o godz. 18.30, coraz mocniej wpisuje się w filozoficzny kalendarz Krakowa. Na ostatnim spotkaniu, 22 lutego, wspólnie dyskutowało 9 osób! Nasz klub reprezentowali Ola, Grzegorz, Marcin i Michał. Razem z nami ponad 3 godziny spędzili Milena, Renata, Antoni, Hubert oraz Krzemir. Debatowaliśmy o wdzięczności. Inspirację zaczerpnęliśmy z analizy obrazu Antoniego. Ujmowaliśmy problem z wielu stron: filozoficznej, psychologicznej, kulturowej, metafizycznej. Odwołaliśmy się też do nauk ścisłych. Wnioski były bardzo interesujące i z pewnością rozszerzyły nasz światopogląd. Korzystając z okazji, zachęcamy do lektury naszego artykułu o wdzięczności. https://kalokagatiakrakow.blogspot.com/2022/12/o-wdziecznosci.html Druga (znacznie krótsza) część spotkania upłynęła na omówieniu spraw organizacyjnych. W Kalokagatii wiele się dzieje, a marzec powinien obfitować w pozytywne i wyj...
Czytaj więcej