Krakowski Klub Filozoficzny Kalokagatia

Zapraszamy na filozoficzny dwugłos w sprawie filmu „Matrix”. Michał i Basia patrzą na to dzieło w odmienny sposób. Na samym początku muszę się przyznać do wstydliwego faktu: nigdy nie byłem miłośnikiem „Matriksa”. Chociaż doceniam oryginalność dzieła i doskonałą realizację, całość nie zrobiła na mnie wrażenia. Oglądając po latach ponownie ten film, wydaje mi się on jeszcze bardziej naiwny pod pewnymi względami. Dlatego proponuję nieco inne spojrzenie na tę ekranizację, a raczej inspirację do rozmyślań. Kluczowym momentem obrazu jest ten, gdy Morfeusz proponuje Neo dwie pigułki. Główny bohater może zdecydować się tylko na jedną. Czerwona tabletka to wybór prawdy, wybudzenie się ze snu i stanięcie twarzą w twarz z konsekwencjami takiej postawy. Niebieska to pozostanie w obecnej sytuacji, wybór komfortu. Neo połyka czerwoną pigułkę… Filozoficznie, wybór wydawał się oczywisty. Zawsze powinniśmy podążać za prawdą. Ale równie filozoficzne jest pytanie, zadane w klasycznej formie przez Poncju...

Wyjazdowe zebranie zarządu w Okulicach to jedno z najważniejszych cyklicznych wydarzeń w kalendarzu Kalokagatii. Zawsze odbywa się w ostatni weekend lipca w urokliwej wsi, słynącej z Sanktuarium Matki Bożej Okulickiej. Tegoroczna edycja (25-26 lipca) była czwartą z kolei. W spotkaniu wzięli udział Basia, Marzena, Sandra, Denis, Grzegorz, Marcin, Michał. Dzielnie towarzyszyła nam córka Grzegorza, Sandra. Posiedzenie rozpoczęło się w Buczu od wspólnej biesiady w restauracji „Włoski placek”. To stały punkt programu „Okulickiej” wycieczki. Pizza była przepyszna. Po dwóch godzinach udaliśmy się pod cmentarz w Okulicach, gdzie zaparkowaliśmy samochody, a następnie wyruszyliśmy na spacer do lasu w Bratucicach, znanego z rolek kręconych przez Michała. Sprzyjała nam ładna pogoda, dlatego tempo wędrówki było niespieszne. Najpierw zdobyliśmy wzniesienie, skąd rozciągała się efektowna panorama. Widoczne były nawet szczyty górskie. W odpowiednim momencie skręciliśmy w prawo do zagajnika leśnego. Da...

Zapraszamy na filozoficzny dwugłos w sprawie filmu „Amelia”. Michał i Denis patrzą na to dzieło w zupełnie inny, przeciwstawny sposób. Chociaż gatunek „komedii romantycznej” z pewnością nie należy do moich ulubionych, to kilka dzieł z tej kategorii uwielbiam i staram się oglądać możliwie regularnie. Oczywiście, najchętniej wracam do ekranizacji z Audrey Hepburn, ale z przyjemnością zasiadłem też po ćwierć wieku przerwy do obejrzenia kultowego filmu Jeana-Pierre’a Jeuneta. „Amelia” na początku XXI wieku szturmem zdobyła serca miłośników kina na całym świecie. Uznanie krytyków i filmowców zaowocowało licznymi nagrodami oraz pięcioma nominacjami do Oskarów (niestety, bez statuetki). Pozycja opowiada w sumie dosyć niepozorną historię młodej i neurotycznej kobiety, która pracuje w kawiarni w Paryżu. Tytułowa Amelia szuka miłości, jednocześnie starając się uczynić świat lepszym i piękniejszym. Za pomocą często drobnych, lecz zdecydowanych i brawurowych gestów, kreuje rzeczywistość, która prz...

Wspaniale rozwija się kariera pisarska Oli Pałki, współzałożycielki i aktywnej członkini Krakowskiego Klubu Filozoficznego Kalokagatia. Po dwóch książkach z cyklu „Świat Zosi” (pierwsza część była nominowana do najlepszej książki dla dzieci w roku 2023), przyszedł czas na dzieło skierowane do nieco młodszych odbiorców, przedszkolaków. Niedawno, nakładem wydawnictwa Sunny Icon ukazała się publikacja „Zosia chce zrozumieć… Radość”. Bohaterką pozycji, podobnie jak w „Świecie Zosi”, jest dziewczynka o imieniu Zosia, acz wydaje się, iż ma kilka lat mniej. Podobnie jak jej brat Filip, który tym razem znajduje się na trzecim planie. Głównym dyskutantem młodej filozofki jest tata. Ola stworzyła swój niepowtarzalny styl, który można rozpoznać już po kilku zdaniach. Całość czyta się świetnie, wsiąkamy w opowieść. Fabuła jest dostosowana do wieku potencjalnych czytelników, dlatego nie jest przesadnie skomplikowana, ale autorka umiejętnie wplotła wartościowe i ważne treści. Od słowa do słowa, od d...

Na ostatnim przed wakacjami Dyżurze Filozoficznym pojawiło się 6 osób: Ela, Milena, Grzegorz, Krzemir, Marcin i Michał. Spotkanie trwało 4 godziny. Tego dnia (niedziela, 28 czerwca) w Polsce notowano rekordowe upały, dlatego atmosfera spotkania była już letnia. Filozofowaliśmy niewiele, częściej żartowaliśmy. Przebiły się w zasadzie dwa tematy: wolność w sztuce oraz czy dobre wyniki w edukacji przekładają się na sukces w dorosłym życiu. Pod koniec posiedzenia rozmawialiśmy o naszym podkaście „Rosploty”. Padały różne propozycje, jak sprawić, by był jeszcze bardziej popularny.  Ukończyliśmy publikowanie filmów z pierwszego sezonu. 12 odcinków zebrało razem niespełna 4 tysiące wyświetleń.  Zachęcamy do odwiedzin naszych kont na serwisach YouTube oraz Spotify. https://youtu.be/5t7PbQ6L0TQ https://open.spotify.com/show/4YC6ICPOqiwvKbXML7QYUj W lipcu i sierpniu nie odbędą się Dyżury Filozoficzne, wracamy we wrześniu (27 września, niedziela) o godz. 18.30 w Kawiarni Literackiej w Kra...