Krakowski Klub Filozoficzny Kalokagatia

Prognozy pogody, które zapowiadały wyjątkowo ciepły ostatni weekend astronomicznego lata 2025 roku, skusiły nas do podjęcia rozmów o organizacji wyjazdu w góry. Z inicjatywą wyszła Ola, a temat podjęli Kamila oraz Michał. W niedzielę, 21 września udaliśmy się w trójkę na południe. Będąc jeszcze w drodze, stanęliśmy przed niełatwym wyborem. Padły dwie propozycje wspinaczki: Tatry i Przełęcz Krzyżne lub Tatry Zachodnie. Analizując różne czynniki, zdecydowaliśmy się na drugie rozwiązanie. Zgodnie z naszą tradycją, z Krakowa ruszyliśmy długo przed świtem. Na drodze było spokojnie, i tak samo na parkingu przed Doliną Chochołowską. O godzinie 5 ruszyliśmy na szlak. Od razu zachwyciły nas rozsiane po całym niebie gwiazdy. Był to istny spektakl dla oczu oraz zwiastun pięknego dnia. Wszystko sprawdziło się co do joty, bo przez całą wędrówkę mocno świeciło słońce. Pierwsza część wyprawy upłynęła nam na spacerze przez Dolinę Chochołowską. W zasadzie nie było potrzeby korzystania z „czołówek”, alb...

„Życie pełnią życia” jest zagadnieniem, o którym często rozmawiamy na ostatnich zebraniach Kalokagatii. Co ono naprawdę oznacza? Każde spotkanie podsuwa nam nowe odpowiedzi i tematy do dyskusji. Postanowiliśmy, że warto całość tych rozważań usystematyzować w jednym, wspólnym tekście. Sześciu członków naszego klubu zgodziło podzielić się swoimi refleksjami. Zaczynamy jednak od wiersza Stanisława Barańczaka, który był inspiracją dla pierwszej opinii. 31.12.79: Już wkrótce Już wkrótce wezmę się za siebie, wezmę się w garść, zrobię porządek w szufladzie, przemyślę wszystko do końca, zaplombuję zęby, uzupełnię luki w wykształceniu, zacznę gimnastykować się co rano, w słowniku sprawdzę kilka słów, których znaczenie jest dla mnie wciąż niejasne, więcej spacerów z dziećmi, regularny tryb życia, odpisywać na listy, pić mleko, nie rozpraszać się, więcej pracy nad sobą, w ogóle być sobą, być wreszcie bardziej sobą, ale właściwie jak to zrobić, skoro już, i to od tak dawna, tak bardzo nim jestem...