Zebranie zarządu (26-27 lipca) - sprawozdanie

 

Nie ma nic przyjemniejszego w życiu każdej grupy przyjaciół, niż ustanowienie zwyczaju, a następnie podtrzymywanie go. Naszą świecką tradycją jest doroczne wyjazdowe zebranie zarządu Krakowskiego Klubu Filozoficznego Kalokagatia, które odbywa się w ostatni weekend lipca w Okulicach (Gmina Rzezawa). W tegorocznym zgromadzeniu (26-27 lipca) udział wzięło aż 8 osób: Marzena, Natalia, Ola, Paulina, Sandra, Grzegorz, Marcin i Michał.



Miejsce zbiórki – znowu – wyznaczyliśmy w Buczu, gdzie w przyjemnej restauracji „Włoski Placek” zasiedliśmy do obiadu. Towarzyszył nam nasz klubowy roll up. Wybór pizz był ogromny, padały różne nazwy, zgodnie z naszymi preferencjami, lecz i tak, w trakcie konsumpcji, wymienialiśmy się kawałkami pysznego ciasta, by spróbować innych składników. Największe wrażenie zrobiła na nas chyba pizza z gruszką.

Pobyt w Buczu zawsze pełen jest elementów rozrywkowych, filozofię zostawiamy na później. Jeden wątek nieoczekiwanie zdominował dyskusję. O czym więc rozmawialiśmy? Co wydarzyło się w Buczu, zostaje w Buczu…



Do Okulic ruszyliśmy zwartą kawalkadą pięciu samochodów po godzinie 20. Najpierw podjechaliśmy pod słynne na cały kraj Sanktuarium Matki Bożej Okulickiej, a stamtąd już prosto do XIX-wiecznego domu, który był celem naszej wyprawy. Na ostatnim odcinku czekała na nas miła niespodzianka, ponieważ już na pagórku dołączył do nas pies Kajtek.

Po zwiedzeniu posiadłości i przygotowaniu strawy (między innymi przepyszne ciasta upieczone przez nasze koleżanki), zajęliśmy miejsce w ogrodzie, korzystając z ciepłego wieczoru. Pierwszym tematem dyskusji były nasze marzenia z dzieciństwa. Kim chcieliśmy zostać z zawodu, gdy chodziliśmy do szkoły podstawowej. Odpowiedzi były frapujące, czasem zaskakujące, ale stanowiły świetny wstęp do właściwej filozoficznej debaty.



Rozmowa była gorąca, i niezwykle żywa, czyli taka, jaka być powinna. Nie zawsze się ze sobą zgadzaliśmy, ale szanowaliśmy zdanie oponenta. Dla mnie osobiście, najbardziej interesujące były dysputy o trwodze (obok autentyczności, wolności i równości to mój ulubiony temat filozoficznych rozważań) oraz nałogach.

Szczęśliwie złożyło się, iż w sobotę (27 lipca) urodziny obchodził Grzegorz, dlatego po północy wręczyliśmy mu prezenty książkowe oraz odśpiewaliśmy życzenia. Mamy nadzieję, że zaskoczyliśmy tym jubilata, lecz sami również przeżyliśmy szok, bowiem okazało się, że Grzegorz miał też podarunek dla nas. I to jaki! Wręczył nam wspaniałe bransoletki z napisem „Kalokagatia”, które zaraz założyliśmy, i nie zamierzamy ich ściągać.



Dziękujemy pięknie!

Co godne podkreślenia, na czacie grupowym rozmawialiśmy wcześniej o gadżetach, które mogłyby rozpropagować nasz klub, lecz burza mózgów nie przyniosła żadnych konkretów. Grzegorz jednak jest ideałem filozofa, który nie tylko myśli, ale także działa.

Gdy na polu zrobiło się zbyt chłodno, by siedzieć dalej bez koców, przeszliśmy do domu, ale nikt nie myślał o spaniu. Wręcz przeciwnie, zaczął się czas zabaw i hulanek. Graliśmy w „Mafię”, a następnie opowiadaliśmy trzy historyjki z naszego życia: dwie prawdziwe i jedną fałszywą. Reszta uczestników musiała zgadnąć, która z nich jest fikcją. Cała zabawa była przednia i przyniosła nam wiele radości, ale także powiększyliśmy wiedzę o sobie.

Około godziny 5 udaliśmy się wszyscy do przygotowanych wcześniej łóżek. Na jednym z nich spoczywał już Kajtek, i za nic nie chciał zwolnić miejsca. Pomogło dopiero przekupienie go kabanosem.



Poranek zaczął się o godzinie 9. Wtedy to Michał z Marcinem wykorzystali sen pozostałych, by bez wyrzutów sumienia wybrać się na niedługą wycieczkę rowerową malowniczą trasą (wzdłuż lasu) do pobliskich Bratucic. Gdy wrócili, wszyscy już wstali i przygotowywali śniadanie (wspaniała sałatka, smakowite koreczki oraz chleb), które zjedliśmy w ogrodzie przy drugim stole.



Integracja trwała nadal, aż do godziny 14, która była cezurą dla większości uczestników. Na sam koniec zrobiliśmy wspólne zdjęcie.

Tegoroczne dwudniowe zebranie zarządu było nadzwyczaj udane, pełne radości, mądrości, uważności, szacunku, wdzięczności. Ale przede wszystkim królowały filozofia i przyjaźń. Dlatego żegnając się z Okulicami, mówiliśmy: „do zobaczenia”. Widzimy się za rok w tym samym dobrym towarzystwie, i w otoczeniu tej samej pięknej przyrody.

Michał

 

PS Jeżeli chcesz do nas dołączyć i wspólnie z nami poszukiwać dobra i piękna, zapraszamy do kontaktu.

Możesz nas znaleźć na:

Instagramie: https://instagram.com/kalokagatia.krakow?igshid=YmMyMTA2M2Y=

 

Facebooku: https://www.facebook.com/profile.php?id=100093189818092

 

Mail: kalokagatia.krakow@gmail.com

 

PS 2 W linku poniżej relacja z pierwszego Zebrania Zarządu w Okulicach

https://kalokagatiakrakow.blogspot.com/2023/07/zebranie-zarzadu-28-29-lipca.html

 

PS 3 W linku poniżej relacja z poprzedniego Zebrania Zarządu w Krakowie

https://kalokagatiakrakow.blogspot.com/2024/07/zebranie-zarzadu-29-czerwca-sprawozdanie.html

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

O tkaniu wspólnoty

Obraz
W Krakowie dzieją się rzeczy przeciekawe. Znacie Aptekę Designu? Jeśli nie, to najwyższy czas pojawić się tam, by na własne oczy przekonać się, jak cudnie można zredefiniować miejsce, czerpiąc z jego unikalnego charakteru. W budynku, przy ulicy Kopernika, będącym niegdyś przyszpitalną apteką, powstały przestrzenie, gdzie tworzą się wspólnoty, idee, połączenia. Tutaj funkcjonuje nie tylko rada programowa Slot Art Festiwal z Lubiąża, ale również żywe laboratorium, w którym rozkminia się i testuje projekty społecznie przyjazne i odpowiedzialne. Takim projektem mogą być również wspólnoty! Przekonaliśmy się o tym podczas Warsztatu Tkania Wspólnoty, czyli spotkaniach prowadzonych przez Krzysztofa Słabonia i Ryszarda Kulika w Aptece Designu. Wraz z Michałem i Grześkiem wzięłam udział w trzech dwugodzinnych wydarzeniach warsztatowych, od stycznia do marca. Pierwsze spotkanie rozpoczęło się niemal godzinną rundą, podczas której wszyscy obecni powiedzieli troszkę o sobie – krótko, kim jestem, cz...
Czytaj więcej

Wypełniamy Kwestionariusz Prousta

Obraz
Wczoraj (20 listopada) przypadał Światowy Dzień Filozofii. Zawsze z tej okazji przygotowujemy specjalny tekst. Tym razem bohaterami będziemy my, sami, członkowie Kalokagatii. Chętni z nas wypełnili tak zwany Kwestionariusz Prousta, czyli zestaw pytań na temat naszej osobowości, charakteru, zainteresowań. Formularz powstał jeszcze w XIX wieku we Francji. Na przestrzeni lat zmieniał nieco swoją formę, dodawane były nowe pytania, lepiej oddające ducha współczesności. My przyjęliśmy tradycyjną wersję z lekkimi modyfikacjami (zrezygnowaliśmy z tematów „militarnych”, nie czujemy się w tym aspekcie ekspertami). Zapraszamy do tej zabawy wszystkich. To świetna możliwość lepszego poznania… siebie. A przecież o to w filozofii też chodzi. Ola Główna cecha twojego charakteru? Zachwycanie się, głód wrażeń   Jakie cechy najbardziej cenisz u mężczyzny? Musi być „larger than life 😉” Jakie cechy najbardziej cenisz u kobiety? Spokój  Co wzbudza w tobie obsesyjny lęk? Bezpieczeństwo dzieci...
Czytaj więcej

Zebranie zarządu (22 lutego) – sprawozdanie

Obraz
Cieszy nas ogromnie, że Dyżur Filozoficzny, który organizujemy w każdą ostatnią niedzielę miesiąca w Kawiarni Literackiej o godz. 18.30, coraz mocniej wpisuje się w filozoficzny kalendarz Krakowa. Na ostatnim spotkaniu, 22 lutego, wspólnie dyskutowało 9 osób! Nasz klub reprezentowali Ola, Grzegorz, Marcin i Michał. Razem z nami ponad 3 godziny spędzili Milena, Renata, Antoni, Hubert oraz Krzemir. Debatowaliśmy o wdzięczności. Inspirację zaczerpnęliśmy z analizy obrazu Antoniego. Ujmowaliśmy problem z wielu stron: filozoficznej, psychologicznej, kulturowej, metafizycznej. Odwołaliśmy się też do nauk ścisłych. Wnioski były bardzo interesujące i z pewnością rozszerzyły nasz światopogląd. Korzystając z okazji, zachęcamy do lektury naszego artykułu o wdzięczności. https://kalokagatiakrakow.blogspot.com/2022/12/o-wdziecznosci.html Druga (znacznie krótsza) część spotkania upłynęła na omówieniu spraw organizacyjnych. W Kalokagatii wiele się dzieje, a marzec powinien obfitować w pozytywne i wyj...
Czytaj więcej