Spotkanie z filozofami (11): o byciu sobą

października 31, 2024

W poniedziałek, 28 października odbyło się kolejne „Spotkanie z filozofami”. Tym razem rozmawialiśmy o tym, co to znaczy „być sobą”.

Od razu zwróciliśmy uwagę, że bycie sobą, jakkolwiek wydaje się być najprostszą czynnością na świecie, wcale tak łatwe nie jest.

Nieustannie staramy się przypodobać innym, zyskać ich uwagę, uznanie i życzliwość. Udajemy szczęśliwych, chociaż wcale tak się nie czujemy.

Jak więc tak naprawdę „być sobą”? Pierwszy krok ku temu, to zrozumieć samego siebie, poznać swój świat wewnętrzny – emocje, psychikę. Tę wiedzę należy przekuć w działanie, które nas definiuje i uczyni nas autentycznymi. Stanie się tak, kiedy postępujemy zgodnie ze swoimi przekonaniami, które należy w sobie wykształcić, acz w tym procesie formowania swój wpływ mają też czynniki zewnętrzne. Wskazaliśmy tym samym na wielką rolę wychowania (kolejny głos w dyskusji, co jest ważniejsze: geny czy właśnie wychowanie).

Bycie sobą byłoby więc w istocie byciem w zgodzie ze sobą (swoimi przekonaniami).

Interesującą refleksją było uznanie, że w byciu autentycznym bardziej wspiera nas serce, aniżeli rozum, który szuka raczej bezpieczeństwa. Widoczne jest to zwłaszcza w dyskusjach z rodziną, przyjaciółmi, współpracownikami. Polityka, religia, kwestie społeczne wzbudzają wiele emocji i dla świętego spokoju oraz zachowania pozycji w grupie unikamy wygłoszenia lub bronienia swoich opinii. Gdzie jest granica naszego przyzwolenia? Praca nad sobą pozwala nakreślić linię, której przekroczenie powoduje zatracenie się w nieautentyczności.

Powszechny pogląd głosi, iż bycie sobą jest związane ze szczerością, jednak wśród nas zapanowała niezgoda co do takiego podejścia. Szczerość byłaby tu rozumiana jako pełna swoboda mówienia prawdy, także tej trudnej.

Uznaliśmy jednak, że uprzejmość może być autentyczną postawą i unikanie krzywdzenia innych zbyt mocnym słowem jak najbardziej mieści się w „byciu sobą”. Nie ma w tym fałszu, lecz świadomy wybór takiej postawy życiowej.

Spotkanie trwało dwie godziny i było pełne interesujących przemyśleń. To wielka radość, że w naszym gronie, w Krakowskim Klubie Filozoficznym Kalokagatia – możemy być sobą w pełnym znaczeniu tego określenia. Znamy się przecież ponad 19 lat, i byłoby zwyczajnie głupio udawać kogoś innego.

Będąc w wieku 30+, wiemy już, iż autentyczność jest niezbędna do szczęścia. Starajmy się nią zarażać też innych. To dobry pokarm dla duszy.

Michał

W linkach poniżej relacje z poprzednich edycji „Spotkania z filozofami”.

https://kalokagatiakrakow.blogspot.com/2023/11/spotkanie-z-filozofami-1-o-szczesciu-i.html

https://kalokagatiakrakow.blogspot.com/2023/11/spotkanie-z-filozofami-2-o-pieknie.html

https://kalokagatiakrakow.blogspot.com/2023/12/spotkanie-z-filozofami-3-o-dobru.html

https://kalokagatiakrakow.blogspot.com/2024/01/spotkanie-z-filozofami-4-o-odwadze.html

https://kalokagatiakrakow.blogspot.com/2024/01/spotkanie-z-filozofami-5-o.html

https://kalokagatiakrakow.blogspot.com/2024/02/spotkanie-z-filozofami-6-o-niemodosci.html

https://kalokagatiakrakow.blogspot.com/2024/04/spotkanie-z-filozofami-7-o-eutanazji.html

https://kalokagatiakrakow.blogspot.com/2024/04/spotkanie-z-filozofami-8-o-tolerancji.html

https://kalokagatiakrakow.blogspot.com/2024/10/spotkanie-z-filozofami-9-o-cierpieniu.html