Krakowski Klub Filozoficzny Kalokagatia

Wczoraj (20 listopada) przypadał Światowy Dzień Filozofii. Zawsze z tej okazji przygotowujemy specjalny tekst. Tym razem bohaterami będziemy my, sami, członkowie Kalokagatii. Chętni z nas wypełnili tak zwany Kwestionariusz Prousta, czyli zestaw pytań na temat naszej osobowości, charakteru, zainteresowań. Formularz powstał jeszcze w XIX wieku we Francji. Na przestrzeni lat zmieniał nieco swoją formę, dodawane były nowe pytania, lepiej oddające ducha współczesności. My przyjęliśmy tradycyjną wersję z lekkimi modyfikacjami (zrezygnowaliśmy z tematów „militarnych”, nie czujemy się w tym aspekcie ekspertami). Zapraszamy do tej zabawy wszystkich. To świetna możliwość lepszego poznania… siebie. A przecież o to w filozofii też chodzi. Ola Główna cecha twojego charakteru? Zachwycanie się, głód wrażeń   Jakie cechy najbardziej cenisz u mężczyzny? Musi być „larger than life 😉” Jakie cechy najbardziej cenisz u kobiety? Spokój  Co wzbudza w tobie obsesyjny lęk? Bezpieczeństwo dzieci...

Myślenie wydaje się czymś oczywistym. Każdy z nas to robi – rozważamy, komentujemy, wyciągamy wnioski, dzielimy się opiniami. Ale czy to naprawdę myślenie ? A może raczej nieustanne powtarzanie gotowych formuł, które krążą wokół nas jak tlen, którym oddychamy, nawet o tym nie wiedząc? Współczesny świat sprzyja szybkim reakcjom, nie refleksji. Wystarczy przewinąć ekran, by znaleźć gotowe zdania na każdy temat: co sądzić o polityce, co o szczepionkach, co o filmie, o ludziach, o samych sobie. Nie musimy się zastanawiać – wystarczy wybrać, które zdanie lepiej pasuje do naszego nastroju, środowiska, przekonań. Gotowe opinie stały się jak produkty: kolorowe, wygodne, łatwe do użycia. Wystarczy kliknąć, powtórzyć, udostępnić. Ale czy w tym gąszczu cudzych myśli zostaje jeszcze miejsce na nasze własne? Czy potrafimy powiedzieć, co naprawdę myślimy – bez obawy, że powiemy coś niemodnego, niepopularnego, zbyt ostrego lub zbyt miękkiego? Czy w ogóle jeszcze potrafimy nie wiedzieć , zanim się wyp...

Po przerwie wakacyjnej wróciliśmy do organizacji dyżurów filozoficznych, które odbywają się zawsze w ostatnią niedzielę miesiąca w Kawiarni Literackiej w Krakowie (początek o godz. 18.30). Tym razem w zebraniu uczestniczyło 7 osób: Kamila, Ola, Adam, Grzegorz, Krzysztof i Michał. Dodatkowo, towarzyszyła nam młoda adeptka filozofii, Pola, która obdarowała wszystkich obecnych pięknymi portretami. Posiedzenie trwało niespełna 4 godziny. W poprzednich tygodniach podjęliśmy działania, które miały na celu rozkręcić nasze media społecznościowe. Prawie codziennie publikujemy posty, częściej kręcimy rolki oraz wstawiamy relacje. Wszystko w celu popularyzacji filozofii oraz filozofowania. Kampania przyniosła pozytywny skutek już w niedzielę, albowiem na wydarzeniu pojawiły się osoby, które o istnieniu Kalokagatii dowiedziały się właśnie z Facebooka: Adamie i Krzysztofie miło było Was gościć! Zapraszamy na kolejne spotkania. Przyszła także Kamila, która była z nami w górach ( https://kalokagatiak...

Prognozy pogody, które zapowiadały wyjątkowo ciepły ostatni weekend astronomicznego lata 2025 roku, skusiły nas do podjęcia rozmów o organizacji wyjazdu w góry. Z inicjatywą wyszła Ola, a temat podjęli Kamila oraz Michał. W niedzielę, 21 września udaliśmy się w trójkę na południe. Będąc jeszcze w drodze, stanęliśmy przed niełatwym wyborem. Padły dwie propozycje wspinaczki: Tatry i Przełęcz Krzyżne lub Tatry Zachodnie. Analizując różne czynniki, zdecydowaliśmy się na drugie rozwiązanie. Zgodnie z naszą tradycją, z Krakowa ruszyliśmy długo przed świtem. Na drodze było spokojnie, i tak samo na parkingu przed Doliną Chochołowską. O godzinie 5 ruszyliśmy na szlak. Od razu zachwyciły nas rozsiane po całym niebie gwiazdy. Był to istny spektakl dla oczu oraz zwiastun pięknego dnia. Wszystko sprawdziło się co do joty, bo przez całą wędrówkę mocno świeciło słońce. Pierwsza część wyprawy upłynęła nam na spacerze przez Dolinę Chochołowską. W zasadzie nie było potrzeby korzystania z „czołówek”, alb...

„Życie pełnią życia” jest zagadnieniem, o którym często rozmawiamy na ostatnich zebraniach Kalokagatii. Co ono naprawdę oznacza? Każde spotkanie podsuwa nam nowe odpowiedzi i tematy do dyskusji. Postanowiliśmy, że warto całość tych rozważań usystematyzować w jednym, wspólnym tekście. Sześciu członków naszego klubu zgodziło podzielić się swoimi refleksjami. Zaczynamy jednak od wiersza Stanisława Barańczaka, który był inspiracją dla pierwszej opinii. 31.12.79: Już wkrótce Już wkrótce wezmę się za siebie, wezmę się w garść, zrobię porządek w szufladzie, przemyślę wszystko do końca, zaplombuję zęby, uzupełnię luki w wykształceniu, zacznę gimnastykować się co rano, w słowniku sprawdzę kilka słów, których znaczenie jest dla mnie wciąż niejasne, więcej spacerów z dziećmi, regularny tryb życia, odpisywać na listy, pić mleko, nie rozpraszać się, więcej pracy nad sobą, w ogóle być sobą, być wreszcie bardziej sobą, ale właściwie jak to zrobić, skoro już, i to od tak dawna, tak bardzo nim jestem...