Krakowski Klub Filozoficzny Kalokagatia

W poniedziałek, 12 czerwca w Kawiarni Literackiej w Krakowie odbyło się spotkanie autorskie z Olą Pałką, aktywną członkinią Krakowskiego Klubu Filozoficznego Kalokagatia i autorką książki „Świat Zosi” (Warszawa 2023; Wydawnictwo Świat Książki), która swoją premierę miała pod koniec maja. Było to pierwsze tego rodzaju wydarzenie.     „Świat Zosi” w dziesięciu tematycznych rozdziałach opowiada przygody chodzącej do szkoły podstawowej Zosi, która rozważa kolejno, czym jest piękno, prawda, szczęście, sumienie, władza, dobro, nic, wolność, celowość i nadzieja. W zadawaniu pytań i poszukiwaniu odpowiedzi na nie towarzyszy jej starszy brat Filip, który pełni rolę nauczyciela. Książkę mogą już czytać dzieci z początkowych klas szkolnych, ale wiele mądrego z niej wyniosą również i dorośli. To fantastyczna lektura i prezent dla każdego. Ola ze swadą i elokwencją opowiadała o swoim dziele, wskazywała, co inspirowało ją w trakcie pisania, i jak wymyśliła swoich bohaterów (nieprzypadko...

1 czerwca, w czwartek odbyła się kolejna „Spelunka Filozoficzna”. Tym razem zorganizowana została spontanicznie, praktycznie z dnia na dzień W zjeździe uczestniczyły 3 osoby: Ola, Marcin i Michał. Spotkanie trwało ponad 2 godziny i upłynęło w radosnej atmosferze. Przed Kalokagatią wyjątkowy czas, który chcemy wykorzystać najlepiej, jak się da. Już 12 czerwca (poniedziałek) odbędzie się wydarzenie specjalne. W Kawiarni Literackiej (ul. Krakowska 41, Kraków) o godz. 18.30 rozpocznie się spotkanie autorskie Aleksandry Pałki, aktywnej członkini naszego klubu. Z autorką książki „Świat Zosi” porozmawia Michał Lipka, również członek Kalokagatii. Więcej szczegółów w linku poniżej. https://fb.me/e/4tzwQkuFF   Zachęcamy gorąco do kupna „Świata Zosi”, pozycja jest już dostępna w najlepszych polskich księgarniach. Ta doskonała publikacja w jasny i zrozumiały sposób przekazuje prawdę wcale nieoczywistą, że dzieci są stworzone do filozofowania, i przynosi ono im dużo radości i satysfakcj...

Według jednej z najsłynniejszych filozoficznych sentencji, nie można dwa razy wejść do tej samej rzeki. Interpretacja powiedzenia Heraklita z Efezu została na przestrzeni wieków jednak kompletnie przeinaczona jako zniechęcająca do powtórzenia działania. Prawdziwe znaczenie maksymy sprowadza się do stwierdzenia faktu, że i my, i wszystko wokół nas nieustannie się zmienia. A więc nie mogę wejść drugi raz do tej samej rzeki, dlatego że i ja, i potok nie jesteśmy tacy sami jak kiedyś. Trafność tych słów uderzyła mnie na przełomie kwietnia i maja 2023 roku. Wtedy po raz kolejny postanowiłem udać się na Camino szlakiem Portugalskim Centralnym. O swojej pierwszej pielgrzymce napisałem trzy teksty (linki poniżej). http://trwoga.blogspot.com/2019/12/camino-przygoda-zycia.html https://trwoga.blogspot.com/2020/09/schroniskowe-zycie-na-camino.html https://kalokagatiakrakow.blogspot.com/2021/12/o-przeznaczeniu.html Był to dla mnie cudowny i niezapomniany okres. Z powodu pandemii przekładałem na kol...

Kalokagatia prowadzi cykl „Filozoficznie o filmach”, lecz ten artykuł będzie nieco różnił się od poprzednich. Dotyczy on bowiem serialu, który obecnie cieszy się dużą popularnością. Mowa o dostępnym na platformie HBO Max „The last of us”, czyli opowieści o życiu w realiach zombie-apokalipsy.   Dzieło opowiada o swoistej pandemii, wywołanej przez grzyby, które, infekując człowieka, przejmują kontrolę nad jego ciałem tak, by rozprzestrzeniać się na kolejnych ludzi, zamiast powodować szybką śmierć nosiciela. Na chorobę nie ma leków ani szczepionki. Jedynym sposobem jest unicestwienie nosiciela. Plaga pojawiła się na Ziemi tak nagle i niespodziewanie, że w kilka dni przewróciła świat do góry nogami. O początkach epidemii opowiada pierwszy odcinek. Następnie przenosimy się w czasie o 20 lat i można sobie wyobrazić, jak wówczas wygląda życie na naszej planecie... Jednak oglądanie ukazanego w tym serialu wyobrażenia takiego świata oddziałuje na psychikę dużo mocniej, niż się spodziewa...

Trzecia już z kolei wycieczka górska Kalokagatii odbyła się w niedzielę 7 maja. Uczestniczyły w niej dwie osoby: Ola i Sandra, jednak udało się również na sam koniec spotkać z Karoliną i Michałem, którzy, mamy nadzieję, wezmą udział w następnej wyprawie. Plan był od początku bardzo konkretny, ponieważ spotkałyśmy się już przed godziną 4 rano, aby dojechać do parkingu Siwa Polana u wejścia do Doliny Chochołowskiej na godzinę szóstą i rozpocząć marsz. Podczas dojazdu do Zakopanego nie obyło się bez przygód, GPS bowiem jeszcze się nie dobudził i pomylił drogę, a fotoradar był aż zanadto czujny i wykonał nam pierwsze wspólne zdjęcie.     Niezrażone jednak niczym, wyruszyłyśmy w drogę o zamierzonym czasie i po niemal dwugodzinnym marszu dotarłyśmy do przepięknej Polany Chochołowskiej. Miałyśmy niesamowite szczęście oglądać poranny spektakl w tej pustej jeszcze dolinie: słońce przebijało wystrzępione szare chmury, oświetlając jasnym nasyconym promieniem hale, zabytkowe pasters...

W minioną niedzielę, 2 kwietnia odbyło się kolejne Zebranie Zarządu Krakowskiego Klubu Filozoficznego Kalokagatia. Wzięły w nim udział 4 osoby: Ola, Sandra, Marcin i Michał. Spotkanie trwało ponad 4 godziny i upłynęło w kapitalnej atmosferze, z odpowiednią proporcją tematów poważnych i zabawnych. Marzec nie był szczęśliwym miesiącem dla naszego klubu. Od kilku tygodni planowaliśmy wyjazd w plener, ale aura nie chciała zostać naszym sprzymierzeńcem. Albo intensywnie padał deszcz, a jak akurat zza chmur wyszło słońce, to pochłaniały nas inne obowiązki. W niedzielę lało jak z cebra, toteż wybraliśmy posiedzenie w kawiarni przy grzanym piwie i winie. Bardzo dużo filozofowaliśmy, co jest radosną nowiną. Rozmawialiśmy o różnicach kulturowych pomiędzy narodami (ciekawe obserwacje na temat Amerykanów i Filipińczyków), szczęśliwości, sztucznej inteligencji, pędzie życia, miłości do czytania, szaleństwie kolekcjonowania, stosunku do rzeczy, marzeniach, spontaniczności oraz macierzyństwie (poleca...

Dzisiaj pierwszy dzień kalendarzowej wiosny. To pora roku, w której natura odważnie budzi się do życia, wszystko kwitnie, a dzień staje się dłuższy. Ten cykl jest niezmienny od początku istnienia świata. Tak samo jak nasz zachwyt nad przyrodą. Dlatego to jej postanowiliśmy poświęcić dwa krótkie teksty. Gorąco zachęcamy do lektury.   *** Moje uwielbienie dla przyrody jest bezgraniczne, zatem jak ująć w kilku zdaniach powody, dla których tę miłość czuję? Mogę chyba tylko powiedzieć, że przyroda jest moją tęsknotą, ucieczką, celem. Jest mi jej zawsze za mało, chociaż mieszkam na wsi, za oknem mam las i niemal codziennie widuję dzikie zwierzęta. Wciąż czuję jednak niedosyt. Przebywając z dala od innych domów i pozostałej infrastruktury zbudowanej przez człowieka, czuję się zawsze jak pełen pokory gość w bardzo unikatowym i dostojnym miejscu. Oprócz piękna w przyrodzie, zdumiewa i zachwyca mnie jej uporządkowanie i celowość. Wyrażam wdzięczność za ten cudowny Wielki Projekt, jakim...